PRESIDENTE DO TRIBUNAL QUE XULGOU CAUSA GALIZA E CEIVAR

A Audiencia española estuda as Queixas contra o comportamento do xuiz Guevara

A Audiencia española estuda as Queixas contra o comportamento do xuiz Guevara

A Comisión Permanente do Consello Xeral do Poder Xudiciario acordou que o presidente da AN, J.R. Navarro, sexa o encarregado de analisar o comportamento do presidente do tribunal que xulga os atentados do 17-A, Alfonso Guevara, para determinar se se excedeu na súa actuación cos avogados que participan na vista. Guevara tamén presidiu o tribunal que xulgou membros de Causa Galiza e Ceivar e o seu comportamento foi igualmente criticado polas defensas.


Ler mais...

ATROPELADOS DIANTE DUN CHECK-POINT NA CISXORDANIA

Palestina: Dous traballadores mortos e varios feridos nun atentado con autobús israelita

Palestina: Dous traballadores mortos e varios feridos nun atentado con autobús israelita

Fontes palestinas informan que o atentado tivo lugar nas primeiras horas da pasada cuarta-feira, cando un autobús israelita atropelou decenas de traballadores palestinos que se encontraban nun check-point de control de Israel na entrada da cidade cisxordana de Beit Lahm (Belén). No ataque morreron polo menos dous xovens e outros varios ficaron feridos. Decenas de persoas palestinas sufriron atropelos deste tipo nos últimos anos, moitas perderon a vida.


Ler mais...

GUEVARA IMPÓN SILENCIO SOBRE OS CONTACTOS COA POLICÍA

Atentados 17-A: Cronoloxía destrutiva de Es-Satti até Ripoll con autorización do CNI

Atentados 17-A:  Cronoloxía destrutiva de Es-Satti até Ripoll con autorización do CNI

Hai cousas que no xulgamento sobre os atentados do 17-A é prohibido preguntar. Unha delas o papel que desempeñaron os servizos secretos españois, que coñecían desde había anos Abdelbaki es-Satti, o cerebro dos atentados, porque era seu confidente. Cando un avogado formula unha pregunta relacionada co asunto, o xuiz Guevara impón logo o seu veto. A pregunta é ‘impertinente’ ainda que a resposta podería deitar luz sobre tan perturbador vínculo.


Ler mais...

CONTRA ADRIÁN SAS, CONDENADO A 3 ½ ANOS DE PRISIÓN

Concello de Vilafranca del Penedès demanda á Generalitat que se retire como acusación

Concello de Vilafranca del Penedès demanda á Generalitat que se retire como acusación

O Concello de Vilafranca voltou a reclamar a Generalitat que se retire como acusación no proceso xudicial contra o xoven Adrián Sas e reafirmou a solidariedade do consistorio con el e a súa familia ‘por todo o sufrimento e os danos que decorren da situación de xudicialización que viven”. Expresou o convencemento de que a identificación de Sas non foi ‘clara’ e lembrou que o xoven manifestou ‘en todo momento’ non ter agredido ninguén.


Ler mais...

QUE PROHIBÍA GRABAR INTERVENCIÓNS POLICIAIS

Francia: Protestos populares obrigan a Asemblea Nacional a reescribir o art.24 da lei de seguranza

Francia: Protestos populares obrigan a Asemblea Nacional a reescribir o art.24 da lei de seguranza

A Asemblea francesa decidiu por maioría absoluta re-escribir o artigo 24 do proxecto de lei de seguranza global, que impede grabar os axentes da policía cando están de servizo. O recuo prodúcese logo despois de un fin de semana de protestos por todo o estado francés e da agresión racista contra o produtor musical Michel Zecler. Grazas ás imaxes grabadas, os catro axentes implicados nesta agresión son agora son investigados por violencia e falso testemuño.


Ler mais...

RAPPER ACUSADO DE DESOBEDIÊNCIA À AUTORIDADE

Cuba: Artistas protestam por detenção e conseguem acordo com Ministério da Cultura

Cuba: Artistas protestam por detenção e conseguem acordo com Ministério da Cultura

Ao amanhecer da passada quinta-feira, 27 de novembro de 2020, a polícia invadiu a sede do Movimento San Isidro (MSI) e despejou 14 artistas, que faziam um protesto exigindo a libertação do rapper Denis Solís. Seis desses artistas estavam em greve da fome. Denis Solís foi preso a 9 de novembro e condenado a oito meses de prisão por desobediência à autoridade. Ao longo do dia, foram-se juntando pessoas junto ao ministério, para protestar contra a ação da polícia.


Ler mais...

TS RECUSA RECURSO E HASSEL TERÁ DE INGRESAR EN PRISIÓN

O Reino de España lidera o ranking mundial de persecución xudicial da expresión artística

O Reino de España lidera o ranking mundial de persecución xudicial da expresión artística

Na semana en que soubemos que Hassel terá de ingresar en prisión despois de o TS ter recusado o seu recurso, Freemuse, a consultora para da ONU, presentou o seu relatorio anual sobre o estado da liberdade artística: The State of Artistic Freedom 2020. O Reino de España, con 14 artistas nos  tribunais, lidera o ranking de estados que perseguen a liberdade de expresión neste ámbito. Por atrás: o Irán (13), Turquía (9), Myanmar (8), Exipto (6), a China (5) e a Rusia (4).


Ler mais...

MOVEMENTO PACIFISCA CONSEGUIU CANCELACIÓN EN LIVERPOOL

A accidentada aterraxe no Reino de España dunha feira internacional de guerra electrónica

A accidentada aterraxe no Reino de España dunha feira internacional de guerra electrónica

A aterraxe no Reino de España da feira sobre armas para a guerra electrónica Electronic Warfare Europe será tumultuosa. Está previsto que o evento se celebre en Sevilla no próximo maio con 1.200 asistentes de 30 países. Ora, alén de lidar co avance do coronavirus en pleno proceso de vacinación, a feira terá de contornar tamén as turbulencias do movemento pacifista, aguilloado pola cancelación desta feira estadounidense en Liverpool.


Ler mais...

DEZ ANOS DAS REVELAÇÕES DOCUMENTAIS DO WIKILEAKS

Incluíam vídeos da morte de civis e jornalistas em Bagdá durante ataque aéreo dos EUA

Incluíam vídeos da morte de civis e jornalistas em Bagdá durante ataque aéreo dos EUA

Em 2010, um grupo de denunciantes revelou mais de 250.000 documentos diplomáticos dos EUA, o que levou à instauração de processos legais contra Assange e Manning. Essas publicações incluíam, entre outras coisas, um vídeo da morte de civis e jornalistas em Bagdá, no Iraque, durante um ataque aéreo dos EUA. Na sequência dos vazamentos de 2010, as autoridades norte-americanas, bem como a Suécia, anunciaram processos criminais contra Assange.


Ler mais...

EN DESTAQUE

  • Em 13 de novembro, eclodiu a guerra no Saara Ocidental, considerado pela Organização das Nações Unidas (ONU) a última colônia africana. Passadas quase três décadas de um cessar-fogo sem paz e de promessas inócuas, os saarauís retomam as armas. O fracasso do processo diplomático é de todo o mundo.

OPINIÓN

  • 73 militares retirados do exército de terra enviaron unha carta ao rei de España atacando o goberno “social-comunista, co apoio de filo-etarrras e independentistas”. A linguaxe e a intención non poden ser máis golpistas (por agora, de salón). De feito, nas conversas que mantiveron os autores, asociadas na misiva, e que foron reveladas nesta cuarta-feira, falan da necesidade de “fusilar 26 millóns de fillos da puta”. Agora temos que saber se o xefe de Estado lles contesta o único que tería de contestar.

  • O asasinato na sexta feira do principal científico nuclear do Irán por orde, xa recoñecida abertamente mesmo polos seus aliados occidentais, do réxime sionista, non é máis do que un novo episodio iniciado hai setenta anos coa creación terrorista do estado de Israel, como punta de lanza dun proxecto de rapina e exterminio no Oriente Medio.

  • Desinformando sobre a desinformación, por Joan Barata 15 NOV , 2020 O pasado 5 de novembro publicouse no Boletín Oficial do Estado unha Orde mediante a cal se establecen unha serie de criterios organizativos e procedimentales respecto das actuacións a levar a cabo con relación á desinformación, no marco do xa establecido nesta materia polo Consello de Seguridade Nacional. A publicación desta norma xerou unha reacción, ás veces airada, ás veces de preocupación, por parte de opinadores, algunhas organizacións xornalísticas e partidos da oposición, sobre a base de que, á súa entender, esta norma puña en perigo o pleno exercicio da liberdade de prensa en España. España ten relevantes materias pendentes en materia de liberdade de expresión Ante todo, é necesario felicitarse de que, finalmente, parte dos actores mencionados anteriormente mostren preocupación pola situación da liberdade de expresión no noso país e comuniquen abertamente unha preocupación lexítima. O certo é que, en todo caso, España ten relevantes materias pendentes en materia de liberdade de expresión: a aínda non modificada ?lei mordaza?, as excesivas e preocupantes previsións do Código Penal en cuestións tales como discurso do odio, terrorismo, ofensa de sentimentos relixiosos, inxurias e calumnias, protección privilexiada de certas institucións do Estado, etc. Estes problemas xa perentorios fóronnos lembrados por diversas instancias internacionais, entre elas o Consello de Dereitos Humanos de Nacións Unidas (no marco do recente Exame Periódico Universal) ou o máis recente informe da Comisión Europea sobre o estado de dereito na Unión. Curioso é tamén observar que boa parte das mencionadas voces mantivéronse en cambio silenciosas ou particularmente cautas nestes ámbitos. A cuestión das noticias falsas é sen dúbida un tema delicado. E o é porque, a diferenza doutros tipos de expresións, como o discurso do odio ou a propaganda para a guerra, a desinformación non é, en canto tal, un exercicio ilexítimo ou fóra dos límites da liberdade de expresión. Segundo veu sostendo a Comisión Europea, o concepto de desinformación refírese a aquelas expresións que non poden ser incluídas dentro das categorías de discurso ilegal xa existentes (difamación, discurso do odio, incitación á comisión de delitos), pero presentan con todo un potencial daniño para a sociedade. Certo é que a nosa Constitución se refire no seu artigo 20 ao requirimento da veracidade da información, pero devandito criterio alude máis ben (e así o dixo o Tribunal Constitucional) á obrigación de que medios e xornalistas actúen con dilixencia profesional no exercicio de tarefas informativas. Así mesmo, este requirimento adquirirá relevancia soamente aos efectos de constatar unha posible vulneración de dereitos de terceiros, particularmente no caso dos atentados ao dereito á honra ou a intimidade. Así mesmo, os estándares internacionais establecidos por Nacións Unidas, o Consello de Europa e UNESCO entre outros, consideran como contraria á liberdade de expresión calquera medida estatal que consista na prohibición ou a punición de discursos descritos sobre a base de categorías xerais e vagas tales como ?noticias falsas? ou ?desinformación?. E iso porque conceptos tan abertos violarían a necesidade de certeza normativa e situarían en mans das autoridades estatais (incluídos os xuíces e tribunais) o poder discrecional de determinar cando algo é falso ou verdadeiro. Unha solución baseada no poder de intervención e punitivo do Estado é ademais pouco efectiva e perigosa Unha solución baseada no poder de intervención e punitivo do Estado é ademais pouco efectiva e perigosa. É pouco efectiva porque é unha resposta que se produce a posteriori, cando o mal xa foi feito, e non terá en canto tal efecto reparador algún. E é potencialmente perigosa na medida en que pode ter un efecto intimidatorio (?chilling effect?, na estendida terminoloxía en inglés) entre quen se expoñen o exercicio de actividades informativas con relación a asuntos sensibles ou controvertidos, nos que unha eventual acusación de falsidade total ou parcial pode acabar co informador en cuestión sancionado. Acabaríase promovendo pois con iso a autocensura e a evitación de temas incómodos para quen detentan o poder de castigar. Devandito o anterior, é innegable que a forma coa que a desinformación está a poboar principalmente o mundo dixital representa un problema grave, na medida en que ataca o propio dereito á liberdade de información, o pluralismo e a liberdade dos cidadáns de formarse libremente as súas propias opinións. Con todo, como adoita suceder, problemas complexos requiren tamén de solucións que non sexan excesivamente simplistas. Aquí é onde entran en acción as recomendacións feitas por organismos internacionais, así como as iniciativas específicas adoptadas na materia por parte da Comisión Europea, das que as previsións contidas na Orde antes referida son soamente unha mera aplicación. O Plan de Acción contra a Desinformación da Comisión Europea descarta calquera intervención reguladora ou restritiva por parte das autoridades competentes e en cambio salienta a necesidade de que por parte dos Estados actúese nunha serie de grandes ámbitos. Isto inclúe a mobilización do sector privado e en particular as grandes plataformas online (dando lugar por exemplo á firma de Códigos de Conduta entre a Comisión e ditas compañías tecnolóxicas) e a concienciación social e promoción da diversidade mediática. Así mesmo, o Plan refírese igualmente á necesidade de que por parte dos Estados mellórese a ?detección, análise e denuncia da desinformación?, así como a coordinación entre as autoridades dos distintos Estados membros para facilitar unha ?cooperación reforzada? e ?respostas conxuntas?. Froito precisamente deste Plan é a iniciativa da propia Comisión chamada #EUvsDisInfo (a Unión Europea contra a desinformación), executada desde o Servizo de Acción Exterior (e concretamente a chamada East Stratcom Force) que consiste precisamente en monitorear e denunciar intentos e campañas de desinformación provenientes de países terceiros. Son consciente de que os opinadores e polemistas patrios (así como boa parte dos actores políticos) raramente abren o foco da comprensión da súa contorna máis aló do que sucede dentro das nosas fronteiras, pero en todo caso resulta chocante que iniciativas como as mencionadas, postas en marcha hai anos, non suscitasen ruído ou furia algunha no equipo de predicadores habitual. Está claro que o Goberno non explicou ben o contido

  • Como avogado palestino dediquei o últimas catro décadas a representar ás vítimas de crimes de guerra e crimes contra a humanidade en todos os territorios palestinos ocupados. Agora que represento as vítimas de Gaza ante a CPI, o noso último recurso para asegurar que os crimes máis graves que preocupan á humanidade non fiquen impunes, síntome frustrado polo avance tan lento da Corte. É certo que os procedementos penais internacionais adoitan ser máis longos que a xustiza nacional, mais é difícil entender por que as investigacións dos crimes cometidos na Palestina non comezaron ainda, apesar das probas presentadas na investigación preliminar da Procuradora.

  • Na próxima semana, de 23 a 27 de novembro, acontece em ambiente virtual o Fórum de Turismo LGBT do Brasil. Entre os patrocinadores, o Ministério do Turismo de Israel no Brasil, que realizará workshop no dia 24. Uma excelente oportunidade ao pinkwashing. Trata-se, como ensina a campanha BDS (boicote, desinvestimento e sanções), de propaganda oficial sionista, que cinicamente explora a justa causa LGBT para encobrir seus crimes contra a humanidade.