As mulleres sosteñen a vida, tamén nas prisións – Alicia Alonso

O populismo punitivo que recorre á prisión para resolver calquera problema social non quere pensar que alén de non resolver os conflitos o cárcere ten uns custos económicos e sociais que deberían ser considerados. As estatísticas institucionais costuman calcular os gastos directos que supoñen a administración das prisións e non sempre se dá importancia aos ingresos perdidos, quer dicir, o que deixan de contribuír ás economías as persoas presas.


O contrario á xustiza restaurativa – Jorge Ollero Perán

Hai uns días coñecemos a noticia do acordo a que chegaran o Ministerio Público, a acusación particular e a defensa de dous policías de Estepona (Málaga) que violaron unha moza de 18 anos. O acordo, en que se valora o pagamento dunha indemnización de 80.000 euros, supón a suspensión da pena imposta, dous anos de prisión, coa condición de os axentes realizaren un curso de reeducación sexual.


Os problemas dos estados de vixilancia – Enrique Dans

O roubo e comercialización dun enorme banco de datos policial con rexistros moi detallados de máis de mil millóns de cidadáns chineses pon de manifesto a fraqueza intrínseca dos réximes baseados na vixilancia dos seus cidadáns: se vas dedicarte a espiar masiva e sistematicamente todos os teus cidadáns, vas ter non só que desenvolver protocolos de ciberseguranza a proba de bomba, mais tamén pagar moi ben a todos os funcionarios dedicados á súa xestión e custodia.


Imigrantes versus refugiados: dividir para reinar – Mariana Carneiro

Se a qualidade de estrangeiro se define pela negativa – aquele que não é cidadão nacional, por possuir outra nacionalidade, ou por não possuir nacionalidade alguma (Torres: 2001)i, a qualidade de migrante económico define-se por uma tripla negativa: não são cidadãos nacionais, não são refugiados e são aqueles que vêm competir pelos nossos empregos.


O dereito penal dos ricos – Guido Leonardo Croxatto

Gustavo Bruzzone, discípulo de Sancinetti, conta con ironía que el comezou a dedicarse á arte, nos 90, cando o pasaron ao foro penal económico (que debe investigar os ricos) porque nese novo foro “non tiña nada que facer”, “non había traballo”. Por iso iniciou a súa carreira como coleccionista de pintura. Comezou a dedicarse á arte porque nese novo foro non había traballo. O dereito penal está só para perseguir os pobres. Nunca os ricos