Soldados rusos ou académicos, tanto ten – Gonzalo Boye

Unha vez comprobado que o desembarco de tropas rusas en Catalunya non é máis do que unha delirante formulación que serviu para sustentar unha investigación policial de máis de tres anos e unha serie de resolucións xudiciais enervadoras de dereitos fundamentais, que pasarán aos anais dos disparates xudiciais, poderemos ver que, no fondo, o real e grave, do que temos que ter coidado é da xeneralizada represión de todo aquilo que fai e di o independentismo.


Tres notas de urxencia sobre a nova montaxe da Garda Civil contra o independentismo – Vicent Partal

Canto máis se abaixe o independentismo, máis pancadas há de recibir e as detencións de hoxe demostran que non hai ninguén que poida ficar á marxe. En outubro de 2017 España asumiu, por primeira vez na historia, que todo o que acontece na Catalunya é xa un confronto de carácter nacional, entre unha nación e outra nación, non o debate interno sobre poder rexional que sempre fora.


A lotaría da xustiza – Martxelo Otamendi

A sentenza absolutoria do caso Trapero é tan firme como reveladora. Eran tres na mesa, mais a terceira maxistrada, Concepción Espejel, emitiu un voto particular. Espejel non colleu por sorpresa ninguén, xa que son dabondo coñecidos o seu percorrido e a estreita relación que mantén cos corpos policiais españois: está casada cun coronel da Garda Civil e foi condecorada por ese mesmo corpo. Cando acabará ese feo e sospeitoso costume de a Policía conceder medallas a maxistrados?


A Nigéria está assassinando seus cidadãos – Chimamanda Ngozi Adichie

Por anos, o nome SARS pairou sobre a Nigéria como um nevoeiro pútrido. O SARS, que significa Esquadrão Especial Anti-Roubo, era para ser a unidade de polícia de elite nigeriana dedicada a combater o crime, mas era na realidade um esquadrão do terror lucrativo isento de responsabilidade. O SARS era aleatório, vicioso, e vilmente extorsivo. Oficiais do SARS faziam batidas em bares ou paravam ônibus nas estradas e prendiam arbitrariamente homens jovens por crimes como usar dreadlocks, ter tatuagens, ter um bom celular ou laptop, dirigir um bom carro. Então eles exigiam grandes quantidades de dinheiro como “fiança”


A Audiencia Nacional é un tribunal de excepción – Xoan Antón Pérez-Lema

A única causa da creación da AN foi a de xulgar o terrorismo de ETA. Mais nas democracias liberais todos os delitos deben ser xulgados polos mesmos xuíces: os que nos pertencen, os predeterminados pola lei, como ordena o artigo 24 da Constitución do Estado. O erro conceptual de base foi considerar os xuíces de Lleida, Barcelona, Iruña, Donosti, Ourense, València ou A Coruña como xuíces de segunda, persoas que non eran capaces de tratar casos penais importantes.


Ser ou non ser … terrorista – Brais González Pérez

Mañá (19 de outubro) comeza na Audiencia Nacional un dos rodeos aos que o Reino de España nos acostuma: desta volta axuizamento de 12 cidadás galegas a 600 quilómetros dos seus fogares, no que un Tribunal herdeiro no fondo, pero tamén na forma, do franquista Tribunal de Orde Pública (T.O.P) determinará se os actos de arroupo a quen tivo o infortunio de caer na tupida arañeira da lexislación penal e penitenciaria antiterrorista son, de seu, nada menos, que auténticos actos de subversión terrorista.