Cando se completan doce anos do desmantelamento do acampamento saharauí de Gdeim Izik, seis presos encarcerados desde aquel momento denunciaron ante o Comité da ONU teren sido torturados tanto no momento da súa detención como durante a súa estadía en prisión.

 

Doce años después de Gdeim Izik, la denuncia saharaui de la tortura llega a la ONU | Mundua | Naiz              Imaxe do campamento de Gdeim Izik, desmantelado pola Policía marroquina en novembro de 2010. (AFP)

 

Doce anos despois do desmantelamento do acampamento saharauí de Gdeim Izik polas forzas ocupantes marroquinas, a denuncia dos malos tratos sufridos chega ao Comité contra a Tortura (CAT) da ONU, con sede en Xenebra. Son seis os saharauís que presentaron a demanda contra Marrocos e esixen a liberación de todos os presos condenados en base a confesións obtidas sob tortura.

Os demandantes son Mohamed O Bachir Boutanguiza, Abdellahi Lakhfaouni, Sidi Ahmed Lemjiyed, Ahmed Sbai, Abdullahi Toubali e O Houssein Zaoui. Todos eles peden que sexan investigados os malos tratos sufridos na súa detención, mais tamén os padecidos durante o encarceramento.

«Detidos en condicións inhumanas e degradantes desde hai doce anos, foron condenados definitivamente polo Tribunal de Apelación de Rabat en 2017, sobre a base de confesións obtidas sob tortura, a penas que oscilaban entre vinte anos de prisión e cadea perpetua», destacan a Federación Internacional de Dereitos Humanos (FIDH) e a Asociación Internacional de Avogados Democráticos (AIJD), que presentaron a denuncia xunto coas avogadas Ingrid Metton, Francesca Doria e Brigitte Jeannot.

Ante o Comité da ONU denunciaron que os presos sofren diariamente actos de tortura e tratos inhumanos e degradantes, como violencia física e psicolóxica, reclusión en réxime de isolamento, imposibilidade de reunirse coas familias, negación de recibir atención médica ou rexeitamento á transferencia a cárceres próximas das súas familias no Sahara Occidental.

Condenas previas

«Marrocos, condenado en varias ocasións polo Comité contra a Tortura, recusa sistematicamente acatar as decisións do Comité. Apesar das ameazas e as represalias contra eles e as súas familias, apesar das intimidacións aos seus partidarios –asociacións e avogados vixiados con axuda do software Pegasus–, os demandantes, confiando nas institucións internacionais, continúan informando as Nacións Unidas da súa situación inhumana. Marrocos debe respectar as decisións do Comité contra a Tortura. A adhesión ás convencións internacionais de protección dos dereitos humanos non pode ser unha simples operación de comunicación de Marrocos para lavar a súa imaxe no ámbito internacional e debe ser seguida de efectos», engaden.

«Todos os presos condenados sobre a base de confesións obtidas sob tortura e detidos arbitrariamente deben ser postos en liberdade e Marrocos debe garantir o seu dereito a reparación», reclaman.

En outubro de 2010, máis de 20.000 civís saharauís acamparon pacificamente en Gdeim Izik, perto de Al Aiún, a capital do Sahara Occidental, ocupada por Marrocos. O seu obxectivo era denunciar a opresión social económica e política que padece o pobo saharauí a mans de Marrocos.

O 8 de novembro de 2010, as forzas de seguranza marroquinas desmantelaron o campamento violentamente e detiveron centos de saharauís. En marzo de 2013, 25 activistas foros xulgados e condenador polo Tribunal Militar das Forzas Reais a penas de entre vinte anos e prisión perpetua mediante confesións obtidas sob tortura. Actualmente, 19 deles continúan encarcerados.

En novembro de 2016, o CAT condenou Marrocos por ter torturado Naama Asfari, porta-voz do acampamento. En 2022, o CAT voltou a condenar Marrocos por torturar outros dous participantes no acampamento de Gdeim Izik. En xuño de 2022, presentáronse ante o CAT outras catro denuncias por torturas.

Naiz