O violento despexo do acampamento de protesto na semana pasada continúa o seu reconto de mortos, que xa ascenden a 118, segundo o sindicato opositor de médicos

 

Personas caminan frente a tiendas cerradas durante el tercer día de la campaña del movimiento de desobediencia civil en Jartum, Sudán.Persoas camiñan fronte a tendasfpechadas durante o terceiro día da campaña do movemento de desobediencia civil en Khartum, Sudán. EFE

 

Pasou unha semana e as cifras das vítimas da represión en Sudán, segundo a oposición, ascenden a máis dun centenar de mortes, perto de 700 persoas feridas e como mínimo 70 violacións perpetradas por membros das Forzas de Apoio Rápido, que obedecen a Xunta Militar que goberna o país. A violencia produciuse durante a dispersión do masivo acampamento de protesto cidadá diante dos cuarteis xerais do Exército, símbolo do poder do ditador caído, Omar ao Bashir. O brutal despexo radicalizou unha oposición que logrou paralisar Sudán cunha convocatoria á greve indefinida e abriu fendas na cúpula de militares que goberna o país.

Unha semana despois do que a oposición calificou de “masacre” -cifran en 118 o número de mortes fronte ás 61 que admite o Goberno-, a Xunta Militar anunciou a detención de “varios membros das forzas regulares”. Algo que a alianza Declaración de Liberdade e Forzas da Mudanza considerou insuficiente, polo que solicita unha investigación independente do acontecido.

Coa Internet suspendida, as poucas imaxes difundidas da capital mostran un Khartum deserto. O aeroporto internacional, o Banco Nacional e os principais comercios fecharon e uníronse ao apelo á “desobediencia” da oposición. Contodo, na terza-feira algunhas zonas da cidade si recuperaron certa actividade.

 

Tom Wilson  @thomas_m_wilson

A mediados de maio ambas as partes, Xunta Militar e sociedade civil, parecían estar a piques de chegar a un acordo que fixaba un período transitorio de tres anos, ao termo do que se convocarían eleccións. Contodo, as conversas terminaron abruptamente ao non existir consenso na representación que cada lado debería ter no Consello de Transición: a oposición esixía dous terzos do total. A tensión aumentou nas rúas após os dous días de greve xeral convocados pola coalición, e a Xunta Militar aproveitou o estancamento para reforzar as súas alianzas co bloque Arabia Saudita, Emiratos Árabes Unidos e Exipto.

A violenta represión acrecentou a fenda entre o Exército e a sociedade civil nun pobo, o sudanés, que “concibe a Armada como protectora da nación”, segundo conta o activista e fotógrafo Á Kheir, que leva varios días sen poder ser contactado pola suspensión de Internet no país. Durante os primeiros días de abril, en metade da euforia pola destitución do eterno ditador Al Bashir, era común ver soldados rasos baixaren os fusís para unirse á acampada civil.

 

Soldados se unen a las manifestaciones contra el régimen.                                        Soldados únense ás manifestacións contra o réxime. Á Kheir

 

E agora, após a carnificina, gañan forza os rumores de que podería comezar a haber desercións dentro do Exército: “Previamente a esta represión xa había un sentimento de descontento entre os oficiais máis novos, moitos deles non aprobaron a decisión dos militares de manterse no poder”, explica o analista francés Jean-Baptiste Gallopin, que considera que a división das Forzas Armadas podería dar lugar a unha guerra civil.

Sudán no mapa

A violencia da última semana provocou a reacción da comunidade internacional e das organizacións sociais sobre o país, que leva  manifestándose desde decembro nas rúas. As Nacións Unidas retiraron á maioría do seu persoal por medo á unha escalada da represión e Amnistía Internacional pediu sancións para a Xunta Militar. A Unión Africana, pola súa banda, suspendeu a participación do Sudán no organismo e prometeu levar a cabo unha investigación.

Uns e outros condenaron a violencia e pediron a volta ás conversas: os Estados Unidos cualificaron de “errada” a incursión das Forzas Armadas no acampamento e enviou un mediador para tentar que as partes volvan dialogar, a Unión Europea reivindicou o dereito de protesto dos manifestantes, Exipto lamentou a morte dos “mártires” e urxiu a continuación das negociacións…

“O que levamos sufrido os últimos meses é resultado do conflito de intereses da comunidade internacional”, Elmahdi subliña a particularidade do Sudán e a súa “revolución” para evitar comparacións con estalidos similares como o que ocorreu en Exipto durante as primaveras árabes. Non se atreve a facer ningunha predición, cunha oposición chamando a parar o país como fórmula de presión para a transferencia de poder, e unha Xunta Militar herdeira de Al Bashir agarrándose ás súas medallas, “ninguén pode saber que vai acontecer”.

eldiario.es